مرا درخت صدا کن
سپس دستهایت را دور تنهام بنداز
و چون پرندهای گمشده در رگبار
صدایت را به گریبانم بریز
خواهی دید هنوز زندهام
و شاخههایم
جوان میشود
#1_1
پ.ن:
دستهایت، آن ساقههای ترد و نازک خواستن....
مجید لواف
برچسب:
نویسنده: امیر عباسیان
تاريخ: شنبه
31 ارديبهشت
1401 ساعت: 17:08