خرید بک لینک

لیوان ۱۴۰۲/۰۸/۲۵، 9:21

شانه به شانهیِ من،
دست در دستِ من،
غرق در عشقِ من،
و با تمامِ من زیرِ باران قدم میزد.
باران که به صورتش میخورد،
دستانم را رها میکرد،
میچرخید، میرقصید و با صدایِ دلربایش بلند میگفت؛
" خدایااا، من 1ِ بارونم".
او عاشقِ باران بود،
و من، عاشق او در باران ....

#1

ناشناس

برچسب: نویسنده: امیر عباسیان تاريخ: يکشنبه 5 آذر 1402 ساعت: 16:09

صفحه بندی