هیچ جا "وطنِ" خود آدم نمیشه! | شقایق عباسی

دوست داشتنِ تو مثل حسیه که 1یزاد به وطنش داره، ذاتیه؛ دوست داشتنِ تو غمگینه، مثل وقتایی که دلت واسه وطنت میسوزه اما کاری از دستت برنمیاد، دلت نمیخواد بری اما انگاری میفهمی وطنت نمیخوادت، وطنت بهت میگه "برو" ولی تو نمیتونی از بغضِ صداش بگذری، دستتو می کشی روی زخمهای تنش ولی بلندتر سرت داد میزنه "برو"...
همهی ما یکروزی "وطن"مون رو ترک میکنیم و دیگه 1 عشقِ عمیقی نصیبمون 1؛
میدونی چرا؟! چون که هیچ جا "1" 1 آدم نمیشه!

#1_1