یک استراتوس؛ تا توی دریاچه کلاویکل | معصومه راغبی

جایی هست بین گردن و کتف؛ همان استخوان ترقوه. یک گودی، که امتداد آن به سمت دست ها کشیده می شود. شبیه یک چشمه ی خشک، یک برکه ی بی آب که نام علمی آن «کلاویکل» است.
چقدر دلم میخواست یک ابر نرم بودم؛ یک استراتوس؛ تا توی دریاچه کلاویکل تو ببارم..

#معصومه_راغبی